Przypnij mnie!

30-05-2011

Angelina Felchner

Bez niej nie było by Ameryki. Dziewczyna z plakatu. Pin-up Girl. Widzisz ją? Talia osy, włosy w bujnych falach, króciutkie spodenki, apaszka i biust jak milion dolarów. Dawała nadzieję, że świat jest piękniejszy i wszystko kończy się happy endem. Jak jej nie kochać?

 

Pin–up Girls, czyli…

Emanują seksapilem, kobiecością i pozytywną energią. Nazwa oznacza dosłownie – przypinanie. Plakaty z atrakcyjnymi dziewczynami przypinane były do ścian przez żołnierzy w czasie II wojny światowej. Wróćmy do początku. Jest rok 1940. Japończycy atakują Pearl Harbor, Anna Frank w ukryciu pisze pamiętnik, który zostanie wydany, a później przetłumaczony na 30 języków i zekranizowany. W tym też czasie, termin pin–up zakotwicza się na dobre w języku angielskim. Mimo, iż w praktyce obecny był tam już od 1890 roku. Pin–up były najczęściej dziełami sztuki, które przedstawiały wyidealizowane wersje tego, co jest szczególnie piękne lub obrazowały kobiety tak, jak – zdaniem autorów – powinny wyglądać.

Najbardziej znany przykład wykorzystania pin–up girls to czas II wojny światowej, kiedy dziewczyny zostały „wysłane” do żołnierzy, by podnieść ich morale. Pin-up girls dawały żołnierzom to coś, co pomagało marzyć i dawało nadzieje powrotu do domu. Dzięki nim chłopcy patrząc na przypięte do ściany zdjęcie mogli na chwile zapomnieć o wojnie i nie podupadać na duchu.

Zdjęcia kobiecych pin–up umieszczane były w magazynach, zdobiły kalendarze i kartki, a kiedy stały się już bardzo popularne, zaczęła się produkcja masowa i sprzedaż plakatów.

 

Foto: shutterstock

 

Gibson Girl

Przed pojawieniem się pin–up girls popularne były Gibson Girls, stworzone przez artystę Charles’a Dana Gibsona. Zdjęcia przedstawiały idealne amerykańskie kobiety z końca XIX i początku XX wieku. Miały długie szyje, figurę klepsydry (dzięki gorsetom), kręcone, luźno upięte włosy i były bardzo wysokie. Pierwszymi modelkami Gibsona były jego żona Irene Langhorne oraz jej siostry. Kobiety portretowane były najczęściej podczas uprawiania sportu lub w trakcie oddawania się swojej pasji. Podobnie jak później pin–up girls, dawały ludziom nadzieję. Nadzieję na awans społeczny – były uosobieniem amerykańskiego snu. A ówczesne kobiety obsesyjnie wręcz naśladowały piękne dziewczyny – te, które z natury miały proste włosy, kręciły je na lokówki, a pozbawione bujnej fryzury – po prostu zakładały peruki. Wiernie odtwarzały również ubiór i gesty dziewczyn z rysunków… Za ideał ucieleśniający Gibson Girl uchodziła piosenkarka i aktorka Camile Clifford.

 

Ikony pin–up girls

Wiele dziewczyn pin–up to znane symbole seksu. Najpopularniejszą wśród nich w latach 40-tych, była amerykańska aktorka Betty Grable. Najsłynniejsze zdjęcie Betty w stroju kąpielowym poszło do druku w 1943 roku w 5 milionach egzemplarzy. Zostało uznane przez magazyn LIFE, za jedną ze 100 fotografii, które zmieniły świat. Kobiety takie jak Joan Crawford i Greta Garbo zaszczycały swoimi wdziękami nie tylko srebrny ekran, ale były tez uznawane za ikony pin-up. Były piękne i utalentowane, uosabiały marzenia kobiet Hollywood.

 

Drapieżna Betty Page

Betty Page robiła karierę w latach pięćdziesiątych, dodała do świata pin-up sporo erotycznego smaku. Jej kruczoczarne włosy z grzywką były często kopiowane i naśladowane – podobnie jak piercing i czerwone usta. Często pozowała z biczem w ręku i zagryzionymi wargami. Wielokrotnie gościła na okładkach Playboy’a i była jedną z obsesji Hugh Hefnera. W 1955 roku została miss pin–up. Reprezentowała feminizm, siłę i surowy seksapil.

 

Historia pisze się sama

Lata 1970 to nowa fala pin-up. Wypływa bardziej z ruchem hipisowskim, niż ze splendoru dawnego Hollywood. Aktorka Farrah Fawcett jest klasycznym przykładem nowej generacji pin–up girls. Młodzi mężczyźni wieszali nad łóżkiem jej plakaty. Farrah słynęła z szerokiego uśmiechu i legendarnej już bujnej fryzury. Była idealną dziewczyną z Kalifornii. Podobnie jak piosenkarka Olivia Newton John – ikona tego okresu. Jej słodki dziewczęcy wygląd i potężny głos uczyniły z niej muzę pin–up.
Lata osiemdziesiąte należały do aktorki Heather Locklear, która dodała do stylu pin–up trochę rockowego pazura. Była żoną perkusisty Motley Crue Tommego Lee, a jej delikatny look w połączeniu z rockowymi akcesoriami przetarł szlak wielu groupies na całym świecie.

W latach dziewięćdziesiątych Anna Nicole Smith, aktorka i modelka Playboy’a, ożywiła klasyczny styl Hollywood. Jej idolem była Marylin Monroe, miała rozjaśnione białe włosy i duży biust, a zdjęcia kampanii reklamowej Guess Jeans z jej udziałem śniły się po nocach mężczyznom na całym świecie.

 

Pół wieku później

Współczesne pin-up girls stanowią zupełnie nową generację. Łączą tradycyjne elementy stylu dziewczyn pin-up z oldschollowymi tatuażami. To takie modelki jak Sabina Kelley, Bernie Dexter czy Dita von Teese, które podbijają serca fanów na całym świecie. Ich kolorowe tatuaże w połączeniu z fryzurą Rockabilly i z czerwonymi ustami potwierdzają, że ruch pin–up girls nie zatrzymał się, a jedynie wszedł w XXI wiek.

 

autor: Angelina Felchner