Elizabeth Salander – genialna zagadka

Anna Latta-Pisarek to dziennikarką i pasjonatka książek. Fascynują ją literackie bohaterki o nieprzeciętnej osobowości. Chce je nam przybliżać. Zajrzyjmy z nią w fascynujące zakamarki kobiecej duszy. Na pierwszy ogień – dziewczyna-goth, outsiderka o umyśle jak brzytwa…

Mroczna, poraniona emocjonalnie po traumatycznych doświadczeniach, przeżytych w dzieciństwie, z Całym Złem na czele. Z ogromną trudnością buduje relacje z drugim człowiekiem.

Lizabeth to bohaterka trylogii „Millenium” szwedzkiego pisarza Stiega Larssona – dzieła niezwykłego, z szeroko rozbudowaną fabułą, wielowątkowego. Kryminału, który wciąga od pierwszych przeczytanych stron. Zarówno dociekliwe poszukiwania Harriet Vanger jak i skomplikowane perypetie życiowe samej Liz budzą napięcie, intrygują, wręcz pociągają.

Jako dziecko, ubezwłasnowolniana, ofiara licznych okrucieństw. Zamknięta w sobie, małomówna, tajemnicza. Niedostosowana społecznie, wyalienowana z otoczenia. Outsiderka, wróg państwa. Kobieta w stylu goth z kilkoma tatuażami. „Dorosła wersja” Pippi Langstrump.

Jest piekielnie inteligentna – genialna hackerka o pseudonimie Wasp, doskonale poruszająca się w matni wirtualnej rzeczywistości. Potrafi rozpracować każdy system, dotrzeć do najściślej chronionej informacji. Posiada fotograficzną pamięć, obdarzona jest błyskotliwą erudycją. Umysł ściśle analityczny, doskonały researcher.

Lojalna wobec osób, które są jej w jakiś sposób bliskie. W walce o dobro przyjaciół stosuje metody nawet te najbardziej bezwzględne. Zaciekle walczy o Mikaela Blomkvista. Kobieta zagadkowa, autodestrukcyjna. Ale z zasadami.

Realizując wyznaczone sobie zadania, zwiedza świat. Wypoczywa na przykład nad Morzem Karaibskim. Potrafi zmieniać swoją tożsamość. Jej postawa moralna podlega dyskusji. Jest bardzo samotna, mściwa i bardzo kontrowersyjna. Niewątpliwie jednak to fascynująca kreacja bohaterki literackiej w zakresie współczesnych powieści kryminalnych.

W „Millenium” fascynuje świat redakcyjnych problemów, skandali z udziałem finansowych elit szwedzkich, wreszcie, zwyczajnie, wgląd w zagadnienia dotyczące współczesnej Szwecji. Przytłacza ponury obraz przemocy seksualnej wobec kobiet. Po lekturze tej frapującej powieści warto sięgnąć po książki dotyczące samego pisarza, w dużym stopniu wyjaśniające zaplecze powstawania utworu, motywy kierujące Larssonem przy pisaniu tak złożonego dzieła. Autor bowiem w trakcie swojego 50-letniego życia walczył z różnymi formami dyskryminacji, potępiał nierówne traktowanie kobiet, podejmował otwarcie śmiałą krytykę społeczną, budząc częste kontrowersje.

Anna Latta-Pisarek