Mój chory De Sade – książka dla ludzi o mocnych nerwach

Donatien Alphonse François de Sade – pierwsze skojarzenie? Potwór, dewiant, sadysta. Tak widzi go większość historyków. A autorka tej książki, Elwira Watała, szuka w nim lepszych cech. A przynajmniej sprawiedliwie doszukuje się w nim człowieka. Może po prostu de Sade był skrajnie nieszczęśliwy i pogubiony? Cierpiący, zbuntowany, zgorzkniały, zdeprawowany – to on. Filozofujący intelektualista, bez oficjalnego wyroku, spędził w więzieniu dwadzieścia osiem lat. Watała próbuje bez pruderii, hipokryzji i niedomówień pokazać nam de Sade’a, jakiego dotąd nie znaliśmy. W książce sprawnie plecie się wątek biografii markiza i analiza jego tekstów.

Zewnętrzny wygląd de Sade’a i jego dusza nadal pozostają tajemnicą – tego zresztą chciał. Pragnął, żeby o nim zapomniano. Na ponad sto lat przed Freudem, zajrzał w głąb ludzkiej podświadomości i sam się tego przestraszył. Kim jest człowiek? Dziką bestią owładnięta okrutną żądzą? Potworem znajdującym seksualną satysfakcję w zadawaniu ofierze bólu? Chciał uciec przed samym sobą. Ale nigdy nie udało mu się zniknąć ze zbiorowej świadomości. W osiemnastym wieku czytano go z rumieńcem wstydu. W dziewiętnastym – przeklinając i potępiając. W dwudziestym zamyślono się nad jego filozofią zboczenia. W dwudziestym pierwszym nastąpił renesans twórczości markiza, który wciąż bulwersuje i fascynuje. Ta książka daje trochę nowego światła, ale czy rozjaśnia mrok wokół wyjątkowo ponurej postaci markiza? Warto sprawdzić.

ELWIRA WATAŁA urodziła się w Rosji w miejscowości Trudowoj, skończyła Politechnikę w Charkowie i Uniwersytet Warszawski, doktorat zrobiła na Uniwersytecie Śląskim, a habilitację na Uniwersytecie Moskiewskim. Mieszka w Gliwicach. Jest autorką książek o historii Rosji: Grigorij Rasputin bez mitów i legend (2001), Miłosne igraszki rosyjskichcaryc (2001, 2002, 2003). Wraz z Wiktorem Woroszylskim, opracowała monografię Życie Sergiusza Jesenina.